Coach: Steven Wijker

Stand



Speelschema

Een hartverzakkend remiseaanbod en warme aardbeiensaus

Het was weer heerlijk weer om te gaan dammen. Lekker regen dus. Al is het natuurlijk altijd goed weer om te gaan dammen. Vol vertrouwen verscheen iedereen aan de startblokken.

Als eerste was Roy klaar met een nogal vlakke partij tegen oud clubgenoot Sander Spaans. Daarna had Guido een remise tegen Joppe Lemmen, die wat risico’s met zijn aanval nam. Guido wist deze risico’s echter niet af te straffen. Als derde stond Jan G onder druk en verdedigen is niet zijn sterkste punt, maar na een simpele doorbraak werd direct remise overeen gekomen.

Op naar de eerste klapper van de wedstrijd. Ivo haalde een zetje uit en sleepte de winst binnen. Daarna hoopte Mike ook op een winst maar wist zijn positievoordeel niet te verzilveren. Hetzelfde gelde voor Mitchel die op het eerste gezicht ook wat makkelijker stond maar de remisemarges bleven in het zicht.

Daarna speelde Jan Houwing ook remise, waarna er gehoopt werd op nog een overwinning van Steven maar die had wel een beetje voordeel maar kon het ook niet rond krijgen. Vervolgens was ondergetekende klaar na een spannende partij en achteraf weer eens een simpele winst gemist te hebben.

Blijft alleen nog over de partij van de enige echte Dave, hij stond wat onder druk maar kreeg daarna een remiseaanbod van zijn tegenstander. Hij wou echter eerst de stand weten voordat hij het remiseaanbod aannam. Echter stond alleen ondergetekende te kijken, niet de beste keuze om de stand te vragen als je nog 2 minuten op je klok hebt. Langzaam strompelend ik naar het bord waar de stand op stond om alle cijfertjes bij elkaar op te tellen en met een nog rustigere vaart, onbewust van zijn tijdnood, naar het bord begaf. Toen hij nog 25 seconde had, bedacht de man op blote voeten dat daar nog wel 15 vanaf konden. En uiteindelijk met 10 seconde op zijn klok, kon ik Dave’s hart luchten en hem mededelen dat het 10-8 voor ons was en we genoeg hadden met een remise.

Daarna werd er zoals gebruikelijk weer chinees gegeten waar alle verhalen van de twee reizen van China nog eens in alle glorie werden verteld. Coen Jong was echter niet helemaal in zijn nopjes, want potverdriedubbeltjes er was geen fristi meer dus moest hij aan het bier. Dat zat hem echter niet helemaal lekker dus wou hij bij het ijsje wel warme aardbeiensaus erbij. En ja hoor dat kreeg hij ook nog, nou ja bijna dan, want de aardbeiensaus was niet warm. Toch kon hij het wel waarderen.

Zijn Dave’s hart en Coen zijn ijs toch nog tot een goed einde gebracht.