Team Afrika opgeheven

Stand

Speelschema

Deplorabel resultaat voor SNA 2

Vandaag mocht “Die mannschaft von Theo “ het opnemen tegen onze damvrienden vanuit het verre zuiden; de heren en dames uit ’s Gravenpolder. Getijsterd door het slechte weer, maar onweerhouden stonden we allemaal te popelen aan de startlijn. Behalve Exuperry. Die was nog even fietsen. Na een korte, maar wederom fenomenale, speech van Frank Aarts mochten wij de klokken opstarten.

De tegenstander van Exuperry drukte genoeglijk de klok in, om snel even wat minuutjes voorsprong te sprokkelen. Echter kwam de arbiter daar een stokje voor steken. Deze dacht namelijk de klok te activeren, onbewust van het feit dat de klok al liep. Deze werdt dus weer op pauze gezet. Ajetó. Toen Exuperry welgeteld één minuut later aankwam keek ik gniffelend toe hoe de arbiter verteld dat hij maar even één minuut moet wachten voor hij mocht spelen. Aldus, één minuut later was de strijd in de Arena op volle toeren.

-De eerste beslissing viel op bord 7 bij Frans Groot. Frans was onderweg naar de wedstrijd zóveel water tegengekomen dat zelfs zijn sokken nat waren. Dit zorgde natuurlijk voor enorme afleiding. Als gevolg een combinatiemogelijkheid in zijn tegenstanders voordeel. -Kort daarna stonden Coen en meneer Roelofsen op. Coen overkwam een mytische dam black-out en voor hij het wist had hij het onderspit gedolven.

Timo, Theo, Sierd en Daan waren gelukkig beter op hun qui vive. De tegenstander is op papier stuk voor stuk sterker dan onze manschappen. Overwinningen bleven dan ook uit. Maar met deze 4 remises turfden we onze eerste puntjes op het scorebord.

-De eerstvolgende afgesloten partij was van Exuperry. Ik heb niets meegekregen van zijn partij, maar het tijdsnadeel van 1 minuut heeft ongetwijfeld exorbitante invloed gehad op het resultaat. -Toen de beurt aan meneer Groot. Op het oog was de stand van Henk Groot pot remise. Zijn tegenstander had echter een mooie en onopvallende winstvariant berekend die Henk keurig tot op de laatste zet opvolgde. -Om de wedstrijd af te sluiten volgenden nog twee remises. Eerst liep Pepijn een blauwtje op tegen mevrouw Van Ombergen-Rentmeester, waarna Maurice het laatste turfje voor ons scorebord binnenhaalde tegen meneer Huijbreghts.

’s Gravenpolder is op papier aanzienlijk sterker dan ons team. Dit vertaalde zich uiteindelijk in een 6 - 14 overwinning voor deze Zeelandse damclub. Of Theo nog een straftraining inzet om zijn Mannschaft weer in conditie te krijgen voor de volgende wedstrijd moeten we nog maar afwachten, maar gezien zijn medogenloze reputatie kunnen we onze borst alvast nat maken.